که څه هم د کوریا له جګړې څخه ۷۰ کاله تېر شوي دي، خو د جنوبي کوریا خلک لا هم په دې جګړه کې د تورکي سرتېرو قربانۍ په درناوي یادوي.
د هغه وخت د لومړي وزیر عدنان میندریس په وړاندیز، د تورکیې ملي شورا پریکړه وکړه چې د شمالي کوریا د برید په وړاندې سویلي کوریا ته سرتیري واستوي. د تورکي ځواکونو لوا د خپل غوره زړورتیا او بریالیتوب سره د "ممتاز واحد" لقب ترلاسه کړ او د جګړې د لارې په بدلولو کې یې مهم رول ولوباوه.
مصطفی رجب اوغلو، چې ۹۶ کلن د کوریا د جګړې تجربه لرونکی عسکر دی او په استانبول کې ژوند کوي، د ټي آر ټي ورلډ سره د هغو ورځو په اړه د خبرو پر مهال احساساتي شو: "په انقره کې د روزنې ترلاسه کولو وروسته، موږ د کښتۍ په واسطه له اسکندرون څخه روان شو. موږ د سویز کانال څخه تېر شو، سمندرونه تېر شول او له اوږده سفر وروسته کوریا ته ورسېدو. موږ له ډېرو ستونزو سره مخ شو او ملګري مو له لاسه ورکړل. کله چې زه هغه ورځې یادوم نو احساساتي کېږم. زه نه غواړم چې جګړه بل چیرې وشي، خو کله چې پیل شي، نو تاسو ترې خلاص نشئ."
د تورکيې لوا د لومړنیو بهرنیو واحدونو څخه وه چې کوریا ته ورسیده. په جګړه کې شاوخوا ۹۰۰ تورکي سرتیري شهیدان شول. د شهیدانو ۴۶۲ تنه د سویلي کوریا په بوسان کې د ملګرو ملتونو د کوریا یادګاري هدیره کې ښخ دي.
تورکي ځواکونو د جګړې مسیر ته تغیر ورکړ
په جنوبي کوریا کې د تورکیې سفیر مراد تیمور وویل، "د کوریا د جګړې د ۷۰مې کلیزې په مناسبت، موږ خپل شهیدان په درناوي او مننې سره یادوو. د تورکیې پوځ په جګړه کې لویه اتلولي وښودله او د جګړې لاره یې بدله کړه. د کومیانګ جانګ-ني په جګړه کې د خپلې بریا سره، دوی د ملګرو ملتونو ځواکونو ته د بیا رغونې توان ورکړ."
د کوریا جګړې د تورکیې او سویلي کوریا ترمنځ د قوي دوستۍ بنسټ کېښود. دواړه هېوادونه د "خون وروڼو" په توګه پیژندل کیږي او په ټولو برخو کې خپلې اړیکې پراخوي. له جګړې وروسته، تورکي عسکرو تر ۱۹۷۱ کال پورې په سیمه کې د سولې ساتلو ته دوام ورکړ.
د تورکي سرتیرو قربانۍ نه یوازې د جګړې په ډګر کې بلکې د دوی د بشري مرستو له لارې هم څرګندې وې. تورکیه یوازینی هیواد و چې د جګړې له امله یتیم شویو کوریایي ماشومانو لپاره یې ښوونځي جوړ کړل. د عایلا کیسه، چې د دې ماشومانو څخه یوه ده، د انسانیت لپاره یوه هیله بښونکې بیلګه ده.
د جګړې په جریان کې، د سلیمان دلبیرليګي په نوم یو تورکي عسکر یوه پنځه کلنه نجلۍ وموندله چې خپله کورنۍ یې له لاسه ورکړې وه او نوم یې پرې عایله کېښود. عایله په تورکي ژبه کې "د سپوږمۍ او ستورو شاوخوا لیدل شوې رڼا حلقه" معنی لري.
"موږ به قربانۍ هیڅکله هیرې نه کړو"
سلیمان د ۱۵ میاشتو لپاره د تورکیې په پوځي بارکونو کې د عایله پالنه وکړه. کله چې هغه تورکیې ته د راستنیدو په حال کې و، نو هغه د خپلو لوړ پوړو چارواکو څخه مرسته ترلاسه کړه ترڅو عایله د انقرې په ښوونځي کې شامله کړي چې په سویلي کوریا کې د تورکي پوځ لخوا تاسیس شو وو.
د سلیمان لپاره دا یوه سخته پریکړه وه چې عایله شاته پریږدي. هغه غوښتل چې هغه تورکیې ته بوځي او د خپلې لور په توګه یې لویه کړي. د تاریخي ریکارډونو له مخې، هغه هڅه وکړه چې عایله په یوه سوټ کیس کې له هیواده بهر بوځي مګر په دې کار کې پاتې راغی.
کلونه وروسته، عایله او سلیمان بیا په جنوبي کوریا کې سره ولیدل. دې احساساتي لیدنې یو ځل بیا وښودله چې د دواړو هېوادونو ترمنځ اړیکې څومره قوي دي.
په انقره کې د جنوبي کوریا سفیر، وان آی کې لي وویل، "د تورکي سرتیرو قربانۍ د کوریا د خلکو په حافظه کې ژورې نښې پریښودې. د کوریا جمهوریت به هیڅکله دا قربانۍ هیرې نه کړي."
