چارواکو وویل، بنګله ‌دېش د ملګرو ملتونو د غوښتنې سره سمه موافقه کړې چې د میانمار د راخین ایالت سره پر خپله پوله د بشري مرستو لپاره یو دهلیز جوړ کړي.

د بهرنیو چارو سلاکار محمد توحید حسین د یکشنبې په ورځ په پلازمېنه ډاکه کې خبریالانو ته وویل: "ملګري ملتونه غواړي چې د بنګله ‌دېش له لارې د میانمار راخین ایالت ته د بشري مرستو لپاره یو دهلیز جوړ کړي. لنډمهاله حکومت په اصولو کې دې ته موافقه کړې، خو ځینې شرطونه به په پام کې نیول کېږي."

هغه زیاته کړه: "دا به یو بشري دهلیز وي، خو موږ ځینې شرطونه لرو. زه به په جزئیاتو کې نه ځم. که شرطونه پوره شي، موږ به مرسته وکړو."

حسین وویل چې په میانمار کې شخړه د بنګله ‌دېش له ګټو سره تړاو لري، ځکه چې د میانمار یوه لویه برخه وګړي زموږ په هېواد کې پناه اخیستې ده، او موږ غواړو چې هغوی بېرته واستوو. موږ باید هر هغه څه وکړو چې د هغوی د بېرته ستنېدو لپاره اړین وي.

بنګله ‌دېش له ۱.۳ میلیونو څخه زیات روهینګیا کډوال په کوکس بازار کې ځای پر ځای کړي دي، چې هغوی د ۲۰۱۷ کال د اګست په میاشت کې د پوځي عملیاتو له امله له میانمار څخه تښتېدلي دي.

بشري ناورین

د میانمار د نظامي حکومت لخوا د راخین ایالت کې د اراکان پوځ د یاغي ډلې د محاصرې لپاره ټولې مرستې بندې شوې دي، چې دې کار بشري ناورین لا پسې زیات کړی دی.

ملګري ملتونه د راخین په ایالت کې د قحطۍ وېره لري او له بنګله ‌دېش څخه یې غوښتنه کړې چې د بشري مرستو د رسولو لپاره یو دهلیز برابر کړي.

که څه هم بشري دهلیزونه د عامو خلکو د مرستې لپاره جوړېږي، خو کله چې داسې دهلیزونه پرانیستل شي، مجرمین، د یاغیانو په شمول یا ترهګري ډلې، کولی شي له دې لارې د خوندي تګ راتګ لپاره ګټه پورته کړي.

دغه سیمه د بېلابېلو سرحدي جرمونو، لکه د مخدره موادو او ناقانونه وسلو د قاچاق لپاره هم مشهوره ده. په دې اړه د اندېښنو په ځواب کې حسین وویل: "دهلیز یوازې د توکو لپاره دی؛ وسلې نه وړل کېږي."

هغه د میانمار د پولې په اړه وویل: "دلته ټوله پوله د یوې غیر دولتي ډلې (اراکان پوځ) تر کنټرول لاندې ده. د میانمار مرکزي حکومت (نظامي حکومت) دلته هېڅ کنټرول نه لري. نو زموږ د خپل امنیت لپاره، موږ نشو کولی له غیر دولتي ډلو سره رسمي اړیکې ولرو. خو که څه هم موږ غواړو، خو موږ نشو کولی له هغوی څخه بشپړ جلا پاتې شو."

هغه زیاته کړه: "نو موږ به دومره اړیکې وساتو څومره چې اړینې وي."