د امریکا سنا مجلس په ۵۰ موافقو او ۴۸ مخالفو رایو سره یو داسې پریکړه لیک تصویب کړ چې ولسمشر ډونالډ ټرمپ ته لارښوونه کوي ترڅو د ایران په وړاندې بې جوازه پوځي اقدامات پای ته ورسوي، مګر دا چې کانګرس د نورو پوځي عملیاتو اجازه ورکړي.
دا اقدام د ۱۹۷۳ کال د جګړې د واکونو د قانون د ۵(ج) برخې لاندې، وروسته له هغه تصویب شو چې دمخه د استازو جرګې لخوا تایید شوی و. څلور جمهوري غوښتونکي سناتوران؛ بل کاسیډي (لویزیانا)، سوسن کولینز (مین)، لیسا مورکوفسکي (الاسکا) او رینډ پال (کینټکي) د دې پریکړه لیک په ملاتړ کې له ډیموکراټانو سره یوځای شول. په مقابل کې، د پنسلوانیا ډیموکراټ سناتور جان فیټرمین د دې پریکړه لیک خلاف رایه ورکړه، پداسې حال کې چې مېچ مک کانیل او ډیو مک کورمیک په رایه اچونه کې ګډون ونه کړ.
دواړه ګوندونو سمبولیک مخالفت
د دې اقدام عملي اغیزه لا هم ناڅرګنده ده، ځکه واشنګټن او تهران لا دمخه د سولې یوې موقتي هوکړې ته رسیدلي دي. په هرصورت، دا غیر الزامي پریکړه لیک تر نن ورځې پورې د جګړې په وړاندې د کانګرس ترټولو قوي سمبولیک غبرګون دی؛ دا وروسته له هغه تصویب شو چې په تیرو نهو هڅو کې د سنا مجلس د ساده اکثریت په ترلاسه کولو کې پاتې راغلی و.
دا رایه اچونه د څو اونیو جګړو او نښتو وروسته ترسره کیږي چې د انرژۍ نړیوال بازارونه یې ګډوډ کړي وو او په امریکا کې یې د تېلو بیې په بې ساري ډول لوړې کړې وې.
دا پریکړه لیک د ټرمپ ادارې له خوا له ایران سره د یوې موقتي تفاهم نامې له اعلان څخه یوه اونۍ وروسته تصویب شو، چې هدف یې د پراخې هوکړې لپاره د مذاکراتو پر مهال د دښمنۍ مخنیوی دی. د جون په ۱۷مه، ډونالډ ټرمپ او د ایران ولسمشر مسعود پزشکیان په الکترونیکي ډول د دایمي سولې د ترلاسه کولو لپاره یو تفاهم لیک لاسلیک کړ.
اوسمهال دواړه لوري د ۶۰ ورځني اوربند په جریان کې په تخنیکي مذاکراتو بوخت دي. دوی هڅه کوي چې د ایران د اټومي پروګرام په اړه شخړې حل کړي او د هرمز تنګي له لارې د سوداګریزو کښتیو تګ راتګ بیرته د جګړې دمخه حالت ته وګرځوي.
